การ การพนันเออร์ลิช-ไซมอน ถือเป็นข้อถกเถียงพื้นฐานในเศรษฐศาสตร์สิ่งแวดล้อม โดยเป็นการนำมุมมอง pessimistic ด้านทรัพยากรแบบมัลธัส (พอล เออร์ลิช) มาประลองกับมุมมอง optimistic ด้านเทคโนโลยี (จูเลียน ไซมอน) การพนันนี้ไม่ได้มีแค่เรื่องราคาโลหะเท่านั้น แต่ยังสำรวจว่าการเปลี่ยนแปลงมาตรฐานการครองชีพนับตั้งแต่การปฏิวัติอุตสาหกรรม—ซึ่งเป็นมรดกตกทอดจากยุค โรงงานเหล็กกล้าที่มีสหภาพแรงงาน จะสามารถดำเนินต่อไปได้อย่างไม่สิ้นสุดภายใน ชีวมณฑลของโลกหรือไม่

ประเด็นสำคัญเชิงแนวคิด

• การแข่งขันเออร์ลิชแย้งว่าการเติบโตของประชากรและความมั่งคั่งจะทำให้เกิด ภาวะช็อกด้านอุปทานในขณะที่ไซมอนเดิมพันว่า ทรัพยากรเชื้อเพลิงฟอสซิล จะขยายตัวอย่างมีประสิทธิภาพผ่านนวัตกรรม ไซมอนชนะการพนันในปี 1980 เมื่อราคาลดลง
• กับดักความไม่ยืดหยุ่นเมื่อเส้นกราฟ ไม่ยืดหยุ่นการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของอุปทานหรืออุปสงค์จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ใน ราคาดุลยภาพของโลกหรือไม่
• ข้อจำกัดของชีวมณฑลต่างจากโลหะ ความจุของบรรยากาศนั้นมีจำกัด CO2 เพิ่มขึ้นจาก 280 เป็น 400 ppm โดยเพิ่มขึ้นปีละ 2-3 ppm ปัจจุบันเราวัดผลกระทบเป็น $GtCO_2e$ ต่อปีของโลกหรือไม่
• ตรรกะเชิงนโยบายเราจำเป็นต้องเปลี่ยนจาก ผลลัพธ์ที่ไม่มีการแทรกแซง (จุด B) ไปสู่แบบจำลองที่ใช้ นโยบายการลดมลพิษโดยสร้างสมดุลระหว่าง ต้นทุนส่วนเพิ่มของภาคเอกชนในการลดมลพิษ (MPCA) กับ อัตราการเปลี่ยนแปลงส่วนเพิ่มของโลกหรือไม่